ترجمان صبح، فرشاد وثوقیان: تبریز دومین میزبان این سامانه بعد از تهران در کشور بود که یک مسیر  ۵۶ ایستگاهی را پوشش می‌داد تا خدمات هرچه بهتری به شهروندان تبریزی ارائه نماید. با حضور این اتوبوس های تندرو مسیر تقریبا یک ساعته راه آهن – میدان بسیج تقریبا به نصف کاهش یافت و همچنین هزینه پیمودن این مسیر را برای مسافر به شدت کاهش داد، همه این عوامل باعث شد شهروندان تبریزی از این سامانه  استقبال کنند.

اما در کنار تمام خوبی هایی که این سامانه دارد برخی اتفاقات و مشکلات ریز و درشت باعث شده اند تا رفته رفته مسافران تمایل کمتری برای استفاده از این تندرو ها داشته باشند. برخی از این اتفاقات و مشکلات را با شما در میان می‌گذارم، البته اگر از مسافرین این مسیر باشید حتما با آن ها روبرو شده اید.

بازنکردن درب اتوبوس در مکان تعیین شده:

این مورد شاید جزو کوچکترین و البته اعصاب خردکن ترین مواردی است که یک مسافر این مسیر با آن روبرو است. در ایستگاه های تعبیه شده در مسیر، نرده هایی برای محافظت از جان مسافرین و البته نظم دهی به سوار و پیاده شدن مسافرین قرار داده شده  و بخش هایی مشخصی نیز برای درب اتوبوس ها در نظر گرفته شده است اما راننده ها بدون در نظر گرفتن این مکان تعبیه شده گاها کمی مانده  و گاهی نیز با کمی عبور از این مکان درب اتوبوس های خود را برای پیاده و سوار شدن مسافرین باز می‌کنند.

شاید در نگاه اول این “کمی” ها به نظر زیاد مهم نباشند اما در اوج زمان ترافیک و استفاده مسافرین از این سامانه همین سهل انگاری کوچک بی نظمی و گاهی خطراتی را برای مسافرین ایجاد می‌کنند. مسافرینی که جهت سوار شدن باید مسیری را برای پیاده شدن مسافرین داخل اتوبوس ایجاد کنند و حفاظ هایی که بین درب اتوبوس و مکان پیاده شدن قرار می‌گیرد را در نظر بگیرید و کمی هم عجله و شتاب زدگی را به آن اضافه کنید تا متوجه عمق این مشکل بشوید.

مسئولین کنترل بلیط:

شاید زحمتکش ترین و سختکوش ترین کارکنان این سامانه عزیزانی هستند که در سرما و گرما در ایستگاه هایی که هیچگونه امکانات سرمایشی و گرمایشی در اختیار ندارند ایستاده اند تا استفاده از بلیط های الکترونیکی را کنترل کنند،  بیشترین برخورد و تعامل بین مسافر و این سامانه نیز توسط این عزیزان ایجاد می‌شود و هرگونه برخورد خوب و یا بد بر روی دید و نظر مسافر نسبت به کل سامانه تاثیر مثبت و منفی ایجاد می‌کند که این بحث نیازمند مدیریت و آموزش مناسب است.

اگر نظرسنجی در رابطه با میزان رضایتمندی مسافران از برخورد مسئولین کنترل بلیط انجام شود به نظر بنده متاسفانه میزان رضایتمندی کمی را شاهد خواهیم بود و مطمئنم شما نیز با نظر من موافق هستید.

برای نمونه اگر بخواهیم یکی از این برخورد ها را مثال بزنیم مسافری را در نظر بگیرید که برای سوار شدن به اتوبوس عجله دارد و تمایل دارد هزینه بلیط خود را در داخل اتوبوس پرداخت نماید که با برخورد زننده مسئول کنترل بلیط مواجه شده و از سوار شدن به اتوبوس جا می ماند و شاید دیگر تمایلی به استفاده از سامانه ای که در آن با او بدرفتاری شده است نداشته باشد.

استفاده دیگر اتوبوس ها از مسیر اتوبوس های تندرو:

شاید شما هم تجربه این را داشته باشید که سوار اتوبوس تندرو شده اید ولی بعد از مدتی متوجه می شوید اتوبوس با سرعت کم و خیلی آهسته به سمت ایستگاه بعدی حرکت می‌کند و وقتی دلیل این سرعت کند را جویا شوید متوجه خواهید شد که یک اتوبوس عادی هم مسیر با اتوبوس های تندرو در مسیر ویژه با توجه به زمانی که در برگه برای حضور در مقصد نهایی ثبت شده است بدون هیچ عجله و خرامان خرامان در مسیر به حرکت خود ادامه می‌دهد و عدم فضای کافی برای سبقت اتوبوس های تندرو باعث می شود تا شما هم همقدم با او پیاده روی لذت بخشی داشته باشید.

حضور این اتوبوس ها در مسیر های ایجاد شده برای اتوبوس های تندرو یکی از معضلاتی است برای مسافرینی که عجله دارند تا هرچه زودتر به مقصد خود برسند.

سرعت بیش از حد اتوبوس ها:

این معضل البته بیشتر برای بانوان  که در بخش انتهایی این تندرو ها مستقر هستند ملموس و قابل درک است. زمانی که اتوبوس های تندرو با تاخیر ناخواسته مواجه شده اند و بایستی در زمان مشخص به ایستگاه نهایی خود برسند مجبور هستند در مسیر های ویژه که از کیفیت بالایی نیز برخوردار نیستند با سرعت بالاتری رانندگی کنند که این مورد باعث بروز مشکلاتی برای بانوان می شود.

بالا و پایین رفتن ناگهانی خودرو که در بخش بانوان بیشتر از بخش آقایان حس می شود، مادری که فرزندی در آغوش دارد یا مسافر مسنی که به علت ازدحام جمعیت مجبور به ایستادن در مسیر است را به مشکل می اندازد. شاید شما هم تجربه این را داشته باشید که در اتوبوس های تندرو بانوان با صدای بلند به سرعت بیش از حد راننده اعتراض کرده و خواستار کمتر کردن سرعت اتوبوس شده اند.

این موارد معضلاتی بود از نگاه مسافری که روزانه حداقل ۲ بار از این اتوبوس ها استفاده می‌کند و در هر بار سفر کوتاه درون شهری خود با حداقل ۲ مورد از این موارد روبرو می شود که دوست دارد با نوشتن این مطلب امیدوار باشد یکی از مسئولین مربوطه نگاهی به این مشکلات داشته باشد و گامی در مسیر رفع آنها بردارد.

هرچند شاید این مسافر با مشاهده مشکلات بزرگ و بی شماری که کشور با آن ها درگیر است از خواسته خود شرمگین شود که چرا در بین این همه مشکل مانند اختلاس های بزرگ، ژن های خوب، بیکاری جوانان، اعتیاد، انتصاب های فامیلی و . . . گیر داده است به باز نشدن درب اتوبوس ها در مکان مشخص شده و استفاده دیگر اتوبوس ها از مسیر اتوبوس های ویژه و بدرفتاری مسئولین کنترل بلیط.